Bolu Keşi Nasıl Yapılır?
Bolu keşi, eğer biraz yerel mutfak kültürünü seviyorsanız, iştah açıcı bir tat olarak karşınıza çıkar. Ama burada küçük bir sorun var: Herkes Bolu keşi yapmayı ne kadar iyi biliyor? Birçok kişi, aslında “keş”in ne olduğunu bile bilmiyor. Hadi, ne kadar da cesurca bir şekilde itiraf ediyorum ki, Bolu keşi yapma süreci hakkında birçok şeyin abartıldığını düşünüyorum. Ve evet, belki de biraz fazla tartışmalı bir konuya girmiş olabilirim ama bana sorarsanız, bu yazının amacı da biraz “Bolu keşi”ne eleştirel bakış açısıyla yaklaşmak.
Bolu keşi, temelde bir tür tarator ya da börek gibi bir şeymiş gibi görünüyor. Ama adı bir yere kadar güzel; ne var ki, tarifi bazen o kadar basit ve sıradan olabiliyor ki, sonuç, sadece “Bolu keşi” değil, “Bolu hayal kırıklığı”na dönüşebiliyor. Şimdi, gelin, bu yerel tatlının güçlü ve zayıf yönlerine biraz göz atalım.
Bolu Keşinin Güçlü Yönleri: Hadi, Bunu Yapabilirim!
Bolu keşi aslında yapmak için çok zorlayıcı bir yemek değil. Yani, gerçekten de kolay. Bununla ilgili sayısız tarife denk geldim, her biri farklı olsa da, temelde kullanılan malzemeler hemen hemen aynı. Şimdi, burada yapılan şey aslında basit: İç harcında peynir ve yumurta var, üstü genelde yufkayla kaplanıyor. Baharatlarla zenginleştirilmiş, fırında pişmiş o nefis tadı elde ediyorsunuz. Kulağa, hani “İzmir usulü kumpir yapıyoruz” gibi geliyor, değil mi? O kadar basit, ama o kadar da keyifli bir şey.
Şimdi, bu yemeği sevmeyen var mı diye düşünürken, gözümün önüne gelen ilk şey şu: Eğer bir kişi Bolu keşi yediğinde “Hımm, bu çok kötüymüş” diyorsa, o kişinin yemek zevkini sorgulamak gerekir. Sonuçta, içinde peynir, yumurta ve baharat varsa, yenecek bir şey çıkması garanti! Ama işte, her şeyin olduğu gibi, bunun da eleştirilecek yönleri var.
Bolu Keşinin Zayıf Yönleri: Dönemsel Kriz
Gel gelelim, Bolu keşi’nin o “herkesin seveceği” tatla birleştirilmiş, “bütün aileyi mutlu etme” hedefi olan tarifi bazen çok sıradanlaşabiliyor. Bir kere, bu yemek belli bir “bölgesel” hazine olarak kabul edilse de, bana sorarsanız, çok da özellikli bir şey değil. Neyin nesi bu “keşi” yani? Herkesin evinde pişirilebilecek kadar sıradan. Zaten özellikle dışarıda, restoranlarda ya da kafelerde yediğinizde de “o kadar özel bir tat” aramamalısınız.
Mesela bu yemeği bir restoranda sipariş ettiğinizde alacağınız tat muhtemelen fırınlanmış, geleneksel bir yemek olacak ama o kadar da dikkatle yapılmamış bir yemek olacak. Yani yufkanın içi bir miktar sulu kalabilir, peynirin lezzeti bazen yeterince yoğun olmayabilir. Sonra o kadar para verip de “Bolu keşi” diye aldığınız şeyin, aslında sadece sıradan bir çörek olduğunu fark edebilirsiniz. İşte buna ben “Bolu keşi krizi” diyorum.
Bolu Keşi: Bir Tartışma Alanı
Evet, yazının en eğlenceli kısmına geldik. Bolu keşi, her ne kadar yerel mutfağımızın bir parçası olsa da, bana sorarsanız biraz daha fazla tartışmaya açık bir yemek. Çünkü şu soruyu her zaman sormak zorundayız: Bir yemek ne kadar basit olursa, o kadar sevilir mi? Madem bu kadar basit, niye bu kadar büyük bir yer tutuyor Bolu’da? Ya da başka bir açıdan bakıldığında: Sıradan bir tarator ya da peynirli börek ile kıyaslandığında Bolu keşi neden o kadar ilgi görüyor?
Bunları düşündükçe kafamda bir soru daha beliriyor: Yemekleri fazla basit bulduğumuzda, onları gözümüzde abartarak mı seviyoruz? Çünkü mesela, İstanbul’da bir restoranın menüsünde gördüğünüz “Bolu keşi”, sanki çok nadir bir yemekmiş gibi sunuluyor. Ama Bolu’da gerçekten bu kadar özel bir yemek mi? Yani, bu kadar “eski” ve köklü bir lezzet, aslında ne kadar benzersiz? Yoksa sadece bir bölgenin mutfağının klasikleşmiş ve herkesin yaptığı, her evde pişirilen bir şey mi?
Sonuç: Bolu Keşi’nin Yeri
Bolu keşi hakkında yazarken bir yandan sevdim, bir yandan ise eleştirecek çok şey buldum. Yani tamam, gayet lezzetli ve kolay yapılıyor, bunun kabul ediyorum. Ama bazen de o kadar basit ki, insan “Bu kadar ilgiye neden bu kadar değer?” diye sorguluyor. Hani, belki de bu kadar sevilmesinin altında, işin basitliğinden doğan bir tür nostalji yatıyordur. Hepimiz yerel tatlara değer veririz, ama belki de bazen o yemekleri fazla büyütüp, abartırız.
Bir yemek, sadece geleneksel olmakla kalmamalı, biraz da kendine has, bir dokunuşu olmalı. Eğer sadece “Bolu keşi” diye yemek varsa, belki de bu tarifte bir yere kadar yerel ve değerli, ama bir noktadan sonra “yenilik” aramak gerekir. Peki, siz ne düşünüyorsunuz? Bolu keşi, gerçekten de “değerli” bir yemek mi, yoksa sadece bir bölgenin basit yemeği olarak mı kalacak?