Güvenli Bir Yatış Pozisyonu: Bir Geceyi Kucaklayan Hikâye
Bir gece, Kayseri’nin sokakları bana hiç olmadığı kadar karanlık geldi. O kadar karanlık ki, sanki her şey bir anda ortadan kaybolacakmış gibi hissettim. Gözlerimi kapattım, ama uyku bir türlü gelmedi. O an, sadece uyumak değil, huzuru bulmak istiyordum. Güvenli bir yatış pozisyonu arayışımda, aslında daha fazlasını aradığımı fark ettim. Belki de sadece bedenim değil, ruhum da bu geceye sığmıyordu.
Yatmadan Önce Geceyi Kucaklamak
Kendi odamda, penceremden içeri süzülen loş ışıkla biraz olsun rahatlamaya çalıştım. Herkes uyurken, bir tek ben uyanık kalmıştım. Saat geceyi çoktan geçmişti. Kayseri’nin o sakin, soğuk havası odama girmeye başlamıştı, fakat hiçbir şeyin bana ulaşmasına izin veremiyordum. Dışarıdaki sessizlik, beni daha çok içime çekiyordu. Biraz önce, köşe başındaki kafe ile gülümseyerek vedalaşmıştım. O an hissettiğim huzur, biraz da kaybolmuştu. Ama bir şeyler derinimde bana hala sesleniyordu.
Yatak başımda tam karşımdaki saatten başka hiçbir şey yoktu. Ama o saat, geceyi bir işaret gibi gösteriyordu. Birinin rüzgârda savrulmasına izin vermek gibi. O savrulma, korkunçtu ama bir yandan da çok güzeldi.
O an fark ettim, güvenli bir yatış pozisyonu, bir bedenden fazlasıydı. Bu, hem fiziksel hem de duygusal bir pozisyondu. Sadece vücudu değil, kalbi de güvene alman gereken bir haldi.
Kaybedilen Zamanın Ardında
Bedenim en rahat olduğu pozisyona gelmeye çalışırken, kalbim de bir parça rahatlığa, huzura doğru yol alıyordu. Genç yaşımda, zamanın içinde kaybolmuş, her geçen günün bana yavaşça yüklerini eklediğini hissediyordum. Öyle bir zamandaydım ki, ne duygularımı bastırabiliyor ne de kendimi fazla açığa çıkarabiliyordum. İnsan, öyle bazen sadece susmak ister. Özellikle de dünya seninle ne kadar konuşursa konuşsun, senin sustuğun zamanlar hep gelir.
Bedenim hala geceyi kucaklayamadığı için, uyumak adına düşündüğüm pozisyonları birer birer denedim. Bir sağ, bir sol, bir sırt üstü. Bir pozisyon bulmalıydım. Ama her biri eksikti. Hiçbiri beni “güvende” hissettirmedi. O an, sadece vücudumu değil, içinde taşıdığım duyguları da rahat ettirecek bir pozisyon aradığımı fark ettim.
Bir yatış pozisyonunun güvenli olması, aslında tam olarak ne demekti? Bunu tam olarak bilmiyordum ama içimde bir şeyler bana bunun sadece bir fiziksel rahatlık olmadığını söylüyordu. Uyurken bile güvende olmak, korkusuzca kendini teslim edebilmek, her şeyin geçeceğini ve yeni sabahın getireceği umutla uyanmayı beklemek… Bu, en güvenli yatış pozisyonu olmalıydı. Ama bulamıyordum.
Güvenli Bir Pozisyon: Anlık Bir Karar
O an, birdenbire eski bir anı geldi aklıma. Birkaç yıl önce, yine bir geceyi zorla uyuyarak geçirmeye çalışıyordum. Bu sefer, bir insanın varlığına ihtiyacım vardı. Bir arkadaşım, kaybolan huzurumla birlikte yanımdaydı. O zamanlar, güvenli yatış pozisyonu demek, birinin varlığını hissetmekti. O zamanlar, bu pozisyonu hep birinin kollarında aramıştım. Ama zaman geçtikçe, bunun doğru olmadığını fark ettim.
Huzuru ve güveni sadece başkalarından beklemek, beni çok yanılttı. Kendimi sadece başkalarının varlığına güvenirken bulmuşken, gerçek güveni ancak kendi içimde bulabileceğimi anlamam çok uzun sürdü. O gece, hem fiziksel hem de duygusal anlamda güvenli bir yatış pozisyonu ararken, aslında kendimi daha önce hiç tanımadığım bir şekilde tanıyordum. Belki de güven, dışarıda değil, içimizde bir yerlerdeydi.
Uyandığımda Huzur
Sabah güneşinin ilk ışıkları odamın köşesine vurduğunda, bir kez daha gözlerimi açtım. O an, o geceyi geçirmiş olmak bana bir çeşit güç verdi. Yatış pozisyonumun güvenli olmadığı zamanları hatırladım ama bu sabah, her şey farklıydı. Vücudum, yorgun ama huzurluydu. O gece, bedenen sıkışan ruhum biraz daha rahatlamıştı.
Güvenli bir yatış pozisyonu, sadece fiziksel bir şey değil. Kendi iç yolculuğunda, korkularla, hayal kırıklıklarıyla ve beklentilerle barış yapmak da bir tür yatış pozisyonudur. Geceyi, o karanlıkta bulduğum güvenli yer, sabahla birlikte bana yeni bir umut vermişti.
Güvenli bir yatış pozisyonu aslında, en çok içsel huzuru bulduğunda şekillenir. Vücudun ve ruhun bir arada, kendini kabul ederek rahatlayabildiği an, gerçek anlamda uyku gelir. O geceyi bu şekilde geçirdikten sonra, her yatış pozisyonunun ne kadar önemli olduğunu bir kez daha düşündüm. Bazen en güvenli pozisyon, yalnızca kendine dönmektir.